Rumah ini tiangnya setia atapnya maruah dinding lelah ,
Serambinya Ikrar ,halamannya tanggungjawab,
Ini Rumah UMNO,
Rumah darah dan sumpah
Rumah keramat para ayah
Rumah Bakti
Rumah juang anak2 cucu
Yaag membela Bangsa
Di sini pernah berdiri anak kampong yang berjiwa tabah,
Yang mahu mengangkat martabat Melayu tanpa Menagih Upah,
Dulu kita berjalan satu saf,
Satu Langkah satu lafaz
Berpegang pada setia,
Dengan harga diri yang sangat tegas,
Hari ini kita melangkah dgn dada yang gelisah,
Sebab kita kasih akan rumah ini,
Bila melihat dindingnya retak,
Bukan kerana musuh di luar yang datang membawa bencana,
Tapi kerana kita terlalu pecah dalam sunyi.,
Biarlah kita pulang dgn akar yang waras,
Dengan Jiwa yang Ikhlas,
Dengan Perinsip yang keras,
Dengan budi yang tak terbalas,
Kerana Perjuangan Melayu bukan untuk di jual beli,
Bukan untuk di tukar dengan pangkat yang datang,
Dan bukan untuk di tawar dengan janji yang hilang,
Dan kalau ada perlu harga yang perlu di bayar
Biarlah ia di bayar dengan air mata yang benar,
dan kalau perlu ada korbannya jiwa,
Biarlah korbannya untuk marwah bangsa.
Ini Tanggungjawab kita yang wajib kita pulangkan kepada penciptanya,
Ini Rumah kita ,
Ini Rumah Islam,
Rumah Melayu,
Rumah UMNO,
Sampai mati di dalam Rumah ini.
Cantik sungguh Puisi Akmal ini.
Daku suka.
Tabik.
Kelmarin daku dengar dia baca Puisi Datuk Sri Zahid Hamidi.
Nanti aku cari puisi yg ku dgr dahulu.
Aku nak salin.